โปรดติดต่อร้านค้า

เดชะบุญ ถ้าผมไม่เคยทำงานเป็นเด็กเสริฟที่ร้านอาหารมาก่อน ผมก็คงจะไม่เข้าใจเหตุการณ์นี้ิอย่างแน่นอน

เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ระหว่างทางขากลับกรุงเทพฯ ผมต้องแวะเติมน้ำมันที่ปั้ม ปตท. แห่งหนี่งบนถนนบางนา-ตราด เนื่องจากรถเรามีบัตรเติมน้ำมันของ ปตท. อยู่แล้ว เราจีงต้องใช้บัตรเติมน้ำมันซี่ง หน้าตามันก็เหมือนบัตรเดบิต ทั่วๆไป ที่ต้องนำไปรูดที่เครื่องรูดบัตร

เพื่อน “เออ หยิบบัตรเติมน้ำมัน ให้เค้าไปรูดนะ เดี๋ยวไปเข้าห้องน้ำก่อน”

พูดเสร็จแล้ว เธอก็เดินตรงไปห้องน้ำทันที ปล่อยให้ผมเผชิญหน้ากับ ปั้มต่างจังหวัด แต่เพียงผู้เดียว

ผมก็สังหรณ์ใจอยู่ทันทีว่า ไอ้บัตรแบบนี้เนี่ย พอมันออกมานอกเมืองกรุงฯ ปั๊บ มันจะกลายเป็น สิ่งศักสิทธิ์ ไปในทันที เรียกได้ว่าต้องจุดธูป ถวายหัวหมู กันเลย มันถึงจะใช้งานได้ ยิ่งกว่านั้น ยิ่งออกห่างจากกรุงเทพฯ เท่าไหร่ มันก็ยิ่งกลายเป็น วัตถุนอกโลก ไปเท่านั้น พนักงานปั๊มจะเริ่มเรียกชื่อมันไม่ถูก และใช้มันไม่เป็น

O “เออ ใช้บัตรเติมน้ำมัน นี่ได้มั้ยครับ?”

ผมถามพนักงานเติมน้ำมันผู้หญิงคนหนี่ง ที่ระหว่างนั้น ไม่มีคนเติมน้ำมันอยู่ในปั๊มเลย มีรถผมคนเดียว ตรงข้ามรถผม มีร้าน เซเว่น อีเลฟเวน อยู่ร้านนีง

พนักงาน “ได้คะ”

อู้ แม่เจ้า ไม่น่าเชื่อ ใช้ได้เว้ย … ปั้มต่างจังหวัด … ไม่ต้องจุดธูปด้วย …

ทันทีหัวจ่ายปั้มเติมเต็มถัง และขี้นเลข 1300 บาท พนักงงานคนนั้นก็เดินไปที่เครื่องรูดบัตรทันที สักพัก พนักงานหญิงคนนั้นก็เดินกลับมาที่รถผม และก็บอกผมว่า

พนักงานปั้มต่างจังหวัด “ใช้ไม่ได้คะ มันบอกให้ติดต่อร้านค้า”

ด้วยกุศลบุญ ที่เคยทำงานร้านอาหารมาก่อน ผมจีงค่อยๆย่อย คำพูดที่ว่า “ให้ติดต่อร้านค้า” ทันที ผมเข้าใจว่า เครื่องรูดบัตรเนี่ยมันต่อผ่านโมเด็ม แล้วถ้ามันต่อไปที่แบงค์ไม่ได้ หรือ สัญญาณโทรศัพท์ไม่มี มันจะขี้นที่หน้าจอว่า “Please Contact Vendor” ซี่ง vendor ในที่นี้มันคงหมายถึง ผู้ให้บริการเครื่องรูดบัตร พอแปลเป็นภาษาไทยวันละคำ มันดันแปลว่า “โปรดติดต่อร้านค้า”

ผมมองหน้าอุษาพรรณแห่งปั้มต่างจังหวัดคนนี้ แล้วก็บอกว่า

O “อืมม์ แล้วลองอีกครั้งนีงแล้วหรือยัง”
อุษาพรรณแห่งปั๊มต่างจังหวัด “ลองสองครั้งแล้วค่ะ มันบอกให้ติดต่อร้านค้า”

เธอก็ยังยืนยันให้ผม ติดต่อร้านค้า อย่างหนักแน่น

O “ร้านค้าอะไร?”
อุษาพรรณแห่งปั๊มต่างจังหวัด “ไม่รู้คะ แต่ มันบอกให้ติดต่อร้านค้า”

โอเค จบข่าว กรูรู้แล้ว ดีนะที่กรูเคยทำงานเมืองนอก (ร้านอาหาร) ถึงรู้ว่า ติดต่อร้านค้า เนี่ยมันแปลว่าอะไร ไม่งั้นกรูคงเดินเข้าไปในเซ่เว่นฯ ข้างหน้าแล้วก็ไปเม้งเค้า… wait a minute … จริงๆมันก็น่าจะฮาแตกนะถ้า… ผมอุบความคิดไร้สาระนี้ไว้ในใจ คิดว่ามันคงไม่เวิร์ค แล้วก็หยิบเงินสด เอาไปให้ อุษาพรรณฯ ไป และรับเงินทอนกลับมา

ตอนนี้ เพื่อนผมซี่งเป็นเจ้าของบัตรเติมเงิน อันนี้เดินกลับมาจากห้องน้ำ ผมค่อยๆ เคลื่อนรถไปหน้าเซเว่นฯ พลางยื่นบัตรออกไปนอกรถ

O “ใช้ไม่ได้อ่ะ เค้าบอกให้ติดต่อร้านค้า”

ผม quote คำพูดของอุษาพรรณแห่งปั๊มต่างจังหวัดมา กะให้เพื่อนงงเหมือนที่ผมงง

เพื่อน “อะไรอ่ะ แล้วให้ติดต่อร้านค้าอะไร”
O “ไม่รู้เหมือนกัน แต่เค้าบอกให้ติดต่อร้านค้า แล้วก็มีร้านอยู่นั่น”

ผมพลางชี้นิ้วไปที่ร้านเซเว่นฯ ข้างหน้าที่ห่างไปไม่ถึงห้าเมตร ส่วนเพื่อนผม เจ้าของบัตร คงเม้งแตก กระชากบัตรจากมือผม วิ่งไปที่เซเว่นฯ ผมหัวเราะฮาแตกอยู่ในรถกับรุ่นน้องอีกสองคน แล้วบอกให้น้องคนหนี่งวิ่งไป ไปดูว่าเพื่อนผมจะไปเม้งแตก กับพนักงานเซเว่นฯ ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ยังงัย

ปรากฎว่า สายไปสามก้าว เพื่อนผมเข้าไปเม้งแตกในเซเว่นฯ ว่า

เพื่อน “อ้าว แล้วไม่รู้เรื่องได้ยังงัย ก็เค้าบอกว่า ให้มาติดต่อร้านค้า ก็มาติดต่อแล้วงัย”

ไม่ทันไร เพื่อนผมคงเหลือบมาเห็นไอ้รุ่นน้อง ที่ผมบอกให้มันเข้าไปตาม ยืนกุ้มท้องหัวเราะอยู่นอกร้าน พร้อมกับเพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในเซเว่นฯ และไม่ได้อยู่ในร้านค้า แต่อย่างใด เธอจีงค่อยๆหยิบแว่นกันแดดมาบังหน้า แล้วก็ค่อยๆ ออกมาจากร้าน

ส่วนผมก็ตระโกนออกถามไปว่า “อ้าว แล้วร้านค้า เค้าว่ายังงัยบ้างนั่นน่ะ”